Nji ditë do të mbledhi tana fjalët që kurrë s’ti thashë
t’ambla të buta joshëse të thata shtërnguese
përmbytëse mbytëse.
T’palosuna n’krahnor e mandej shkallës së fytit do ti la me u ngjitë
me ngutin e avashtë të gjuhëve shkumuese.
E mbasi t’kenë mbrritë veshit tand të hollë
mundesh me m’marrë me vedi
e me m’dhurue butësi
a nji litar me m’varë.
Do të pranojshe lari e hi.
Attraverso il tempo ho sentito il tuo arrivo, come un peso che mi ha fatto male senza ancora apparire. Tutto il fiato preso dall’ossigeno del mondo da quando nacqui, non bastò a riempirmi i polmoni, quando ti vidi mostrare dinanzi a me quel passo leggero e lungo, e i capelli dondolanti, da quella testa che il tuo fragile corpo teneva sulle spalle. E tu sei li, finalmente, lì dinanzi a me, solo pochi metri. Ti chiamai e dentro non potevo gioire a quella visione perchè dovevo andare via. Quanti pochi secondi per una cosa che ho atteso tutta la vita. O Dio.
Shkodra, me një traditë të lashtë që arrin shekujt e parë të qytetërimit europian, me një kulturë që dallohej ndër të gjithë qytetet e tjera deri në Luftën e Dytë Botërore, qe njëkohësisht epiqendra e rezistencës antikomuniste në Shqipëri, sepse gjithçka që solli komunizmi, ishte në kontrast të plotë me zhvillimin e këtij qyteti, me mendësinë dhe jetën e popullsisë shkodrane.
Muriqi, pilotja shkodrane është fituese ndër femra e Kampionatit Botëror FIA Energji Alternative.
Fundjavën e kaluar me Ecorally San Marino, Qyteti i Vatikanit mbaroi kampionati botëror i organizuar nga Federata Internacionale e Automjeteve i rezervuar për automjetet e ushqyera nga energji të rinovueshme.
San Marino, 22 tetor 2011, NOA- Desara Muriqi, pilotja shqiptare është fituese ndër femra e Kampionatit Botëror FIA Energji Alternative.
Fundjavën e kaluar me Ecorally San Marino, Qyteti i Vatikanit mbaroi kampionati botëror i organizuar nga Federata Internacionale e Automjeteve i rezervuar për automjetet e ushqyera nga energji të rinovueshme.
Nuk më shkruhen vargje sot;
dhimbjen gdhend
mbi një pllakë të vjetër kujtimesh,
që më solli jot bijë, e mira,
në dy fjalë: “Të fala nga mami“,
e që më dhane t’kuptoj se dot
s’më kishe dëbue nga zemra,
edhe pse vitet janë harrue
njeni mbas tjetrit.
U kheva përsëri
në atë vjeshtë të largët,
kur zemra më rrihte
si krahët e fluturave
kur dalin nga errësina në diell,
sa herë kaloje ti, erëborzilok,
e njerëzit më merrnin për të çmendun,
pse ata s’e dinin
ç’ziente mbrenda meje
ndërsa shkoja rrugëve kalamendë,
edhe pse
ajo zhurmë hapash në jetën tande
s’më linte të qetë.
E dija që ti ishe
e dëshiruemja e të gjithëve.
E ditët shkonin,
derisa një mbramje
ti kokën pushove në gjoksin tim
dhe zjarri që na digjte u kthye në dritë,
ndërsa pranëvera mërmërinte në gjithë qenjet tona
si burimi i malit tek zbret nëpër gjethe.
Me vetë dritën e diellit unë po luaja;
e ambël ishte dehja
Aleksandar Cotoric, nënkryetar i Këshillit për Marrëdhënie me serbët jashtë Serbisë shprehimisht ka deklaruar «do të kërkoj nga kuvendi dhe qeveria shqiptare që të mbështesë kërkesën e pakicave për shtyrjen e regjistrimit të popullsisë». Serbët kanë filluar të interesohen për një komunitet serb në rrethin e Shkodrës dhe të bëjnë emisione për ta në televizione duke theksuar idenë se atje kanë jetuar shumë serbë, por me presion në kohën e komunizmit kanë ndryshuar emrat e tyre.
Vetëm tri ditë nga fillimi i gërmimeve në kalanë e Rozafës në Shkodër, ekspedita arkeologjike shqiptaro-polake ka nisur të nxjerrë në dukje vlerat e mëdha historike që fshihen në këtë kala. Në oborrin e dytë të saj, në një nga ujëmbledhësit e kalasë, është gjetur një mbishkrim, i cili daton në shekullin I para Krishtit, dhe është i pari dokument i asaj kohe. Sipas Nikolin Shatit, drejtor i Parkut Arkeologjik të Shkodrës, pjesë e së cilit është edhe kalaja e Rozafës, nga vëzhgimet e para të këtij mbishkrimi, mendohet se teksti ka të bëjë me një akt juridik që i përket periudhës së rënies së Perandorisë Ilire dhe kalimit nën varësinë romake. Ndonëse mbishkrimi ishte i dukshëm, vetëm së fundi u bë i mundur largimi i ujit që mbushte atë dhe pastrimi i vendit në pjesën fundore të ujëmbledhësit. Sipas Shatit, po t’u referohemi fakteve historike të zonës gjatë shekullin II p.e.r.
Nuk m’ bjen ma ndërmend
për ty as për ata
që n’qet'sinë e netve t’lume,
tue ba bé për qiell e për dhé
derdhin vnerin e ditve t’shkueme;
e kur shohin zogun n’fluturim
Hanën me krye poshtë a nalt gzimin
përqeshin Diellin që i ndritë,prapë
tue ba bé për qiell e për dhé.
Nuk m’bjen ma ndërmend
për ty as për ata
që fërkojnë duert me shend
n’terrin që kanë mbjellë
e tundohen kur del drita
t’friksuem prej syve t’vet.
Ikën…
edhe ata që zbritën dikur prej naltësisht marramendëse
me dëshirën me na falë nji copë qiell ;
ikën të gjujzuem në nji tjetër mënyrë.
Bashkê me ta edhe koha u largue
e na mbetëm sterilë në gropën e orës
pa mujt’kurrë me matë
atë çka tashma kishim braktisë.
