Ândrra Ime – nga Shahmila Shkrelaj

Time posted: Wednesday, February 11th, 2015 4:19 pm

Share on Facebook0Tweet about this on TwitterShare on Google+0Pin on Pinterest0

Dje ishte nji dit tepër e lodhshme:msimet bâjn t’veten, disa keqkuptime t’vogla me shoqet,maspërputhje mendimesh me prindt,mas dëshir për me lexu siç bâsha n’nji dit rutin.
Pa prit e pa mendu tashma isha kthy mbrenda bots teme t’vogël qe përkrahte e mshtette tana mendimet e mija , t’mira apo t’damshme.Shum her kta dit i kam bâ nji pytje vedit: a thu âsht ma mir me jetu me ândrra apo ândrrat me t’ndihmu me jetu?A mas noshta nuk jam tu ja leju vet vedit per me ken e lumtun?
Sapa erdhi koha me fjet kisha nji sër mendimesh.Mi at oqean mendimesh u përhuma.
Përpara mejet gjendej nji pasqyr,në t’cilen pasqyroheshin shum njerz me dhimje t’tmerrshme dhamit , nji klinik e madhe dentare,disa student ate sapa t’diplomum.Shikova vedin tem t’veshur me përparsen e bardh t’nji stomatologeje.Prreth meje nuk kishte asigjâ t’atill , ishte thjesht nji mirazh.
Kur i riktheva prep ngjarja po u zhvillote edhe ma tepër.Gjith ata njerz qe po pritshin n’rrall gjeten shrim , madje un ndihesha tepër e lumtun.Pran mejet kisha prindt e mi qe m’shifshin me adhurim per gjithça qe kisha arrit.Rishin afer mejet duke m’mshtet n’çdo hap.Para asaj pasqyret po vshtroja e shtangun , teper e knaqun si kurr ma par.Ândrra jeme po u ralizote.
N’mnyr qe t’perfshihesha edhe un mbrenda ktij iluzioni ju afrova edhe mâ tepër.Sa mâ afër t’ju afrosha , aq mâ lerg e ndisha , derisa u zhduk.E dëshperume , po u djersitsha n’kerkim t’saj, po u qetsova se pasqyra hâla ishte aty.Kyt her buzqeshja sikur u zbeh.
U shfaqa me nji ftyr t’vrenjtun.Ândrra e prindve t’mi kishte ken gjithmon inxhinieria.Ndodhesha midis nji terrenit ku punoshin e levizshin me mijra njerz qe mbashin kapele mrojtse , materiale ndërtimi , pluhun dhe vetëm pluhu.
Babi m’sjelli disa kartela qe u dote medoemos mi plotsu.Po ça me pâ?! Shifra , shifra edhe vetëm shifra.Nuk e dosha ma kyt ândërr.Basha thirrje t’largohej derisa pasqyra u thy.N’at moment gjithça u zhduk,u shu.
Pas atij zgjimit isha si gjithmon n’dhomen teme , asigja s’kishte ndryshu,po reflektimi ishte I nevojshëm.Ndodhesha midis dy ândrrave , u dote mu bâ nji zgjidhje t’vlefshme per vedin , u dote me e mendu mir e mir.Nuk ishte heret ta mendosha t’ardhmen.T’plotsosha ândrren teme po ate t’prindve?Po sikur ata ta kundërshtonin dshiren teme?Po reagimi tyne?
Nade heret mas nji nate kaq t’gjat , u bana nji pytje prindve t’mi:ça kishit dasht me marr si profesion vajza juj?Përgjigja ishte tepër e bukur , tepër qetsuse e vendimtare :ça tdush ti , randsi ka qe ti mu ndi mir , me zgjedh at qe den.
S’di si me shpjegu sa e lumtun u ndisha , aj vision m’ndihmoj me pa ralitetin , prindt e mi prep se prep kishin me ken t’lumtun edhe nqose zgjedhi stomatologjin.
Tesh du mi dhan fort vedit se e gjeta pergjigjen e dy pytjeve , ândrrat kan me mndihmu me jetu , do t’ndjeku ândrren teme ma t’madhe tu punu fort.