Arkive: Poezi

KATËR SPROVAT – nga Entela Tabaku Sörman

I. Sprova e zjarrit a e ke provu me e zhytë dorën në flakë me e kapë drunin që digjet ngadalë me ia shkërmoqë prushin me gishta mandej me e shtrëngu në pëllambë dhe me ia ndi erën lëkurës që përcëllohet ulurimën mishit që shkrumbohet të fikunin gjakut që përthahet në vena me ia ndi

Lexo më shumë →

KOHA E LULES – MARTIN CAMAJ

KOHA E LULES I Sonte më lajmruen se ka vdekë nji njerí prandej jam i trishtueshëm, Lule. Dashunija âsht e vetmja shtyllë guri kur andej gardhit fluturojnë shëgjetat e akullit. Dy zemra bashkë janë mâ rrufeprojse se dy shpata tû për tû me teha përjashta. Ideja e sosjes, Lule, kur je ti pranë ik si

Lexo më shumë →

Përtej! – nga Jola Poezi

Përtej! Botë e Vogël, e shtrenjtë për urinë teme të lirë. Pus i thellë, ku cdo diametër frymë m’merr vehten, cehren, fjalën. Burg i përsosun, ti. Qiell, mbi krye sillen me krahë të shtrime sorrat, retë, “Liritë”. Ikni t’tanë, më leni në trupin tem. U lutem , zenjineve të tokës, Perëndise duerve, mos më falni

Lexo më shumë →

Don’t go, don’t stay… – nga Desantila Qerimaj C

Don’t go, don’t stay… Now i dance deep down myself in a history full of memories I laugh to my shiny tiny happiness, frozen veins struggle to find life within the voice of my father; Don’t go far away my daughter, don’t go!!! After the sun changed his faces and fade in me like a

Lexo më shumë →

PËR MA TË MADHIN HATRIN TEM – nga Entela Tabaku Sörman

PËR MA TË MADHIN HATRIN TEM Entela Tabaku Sörman I. për asht për ashtin ma të parë ndër eshtna atë që ma din e ma ruen palcën atë që ma mban e ma rrit forcën atë që ka me mbetë i fundit mbas mejet për asht për asht me të dashtë II. për llasë për

Lexo më shumë →

Seclusion – by Nikolin Lukaj

Seclusion I die not of tears rather thorough the sea of the soul swim sucked in by the current that hastily streams. …..And in another life without my fill of breath i shall not die. Privation, hopeful is the birds’ song that conjures the sky to descend above and moist eyed drooling lipped on laps

Lexo më shumë →

Atyne qe u kam ba kryet! – nga Arjola Zadrima

Atyne qe u kam ba kryet! Nji dite do t’jem e paarsyeshme, mos me gjykoni, kujtohuni kur ju msova fjalen, brenda saj njerezoren. Kam me ndjell shiun, tuj calu mendime nder mramje te bruzda, kujtoni kur linda ma shume se nji diell, per mengjezet tueja te brishta. Ka me mu mbyll goja, te idhnuemt s’flasin,

Lexo më shumë →

Liqeni i Shkodres – nga Entela Tabaku Sörman

sa here kthehem ndalem para liqenit zgjas duert drej tij e mbledh krejt e baj top e shtrij në peta e holloj e mbledh sërish e hedh përpjetë dhe e pres e gjuej nga një dorë në tjetrën e giciloj derisa nis e qesh sa qeshet liqeni kur e kam kështu në dorë e më

Lexo më shumë →

Dedikue Liqenit – nga Gjergj Kolgjokaj

…e ndij ala liqenin nder damar tuj vershue ma xet se gjaku qi mi shton rrahjet e zemres e m’ban me u ndi krejt si kamba e nji uret t’vjeter…

Lexo më shumë →

Shirokë, motër – Mirela Qyteza

** Shirokë, motër Motër ta pata cu’ nji fjalë me gjethet fluturake… sheshshshshsh..shet..,lehtë Jo në sipërfaqe, jo se nji sqep pulëbardhet rastësisht e fluturon prep fjala jeme.. E unë du’ që ta cosh thellë e mâ thellë lerg e ma lerg që të përzihet me ndryshkun e spirancave të hupuna. Ta besova edhe kët’ herë

Lexo më shumë →

Për atë vend – nga Mimi Tivari Kaduku

Për atë vend Pranvera shpërthen lulet me ngjyrë dhe unë gazmendtar, e kangën e zogjve ia var karficë qiellit faqendritun me balluke Taraboshi; për atë vend ku pikat e shiut ngasin me puthë buzët e gjumecave shpinëargjendta që qukasin shtatin liqenor e Shiroku i thotë ne vesh gonxhes kryevarë: “Nadja mirë princesha jeme!” Për atë

Lexo më shumë →

Liqeni i Shkodres – nga Arian Shpori

Liqeni i Shkodres grumbullohen ujnat mbledhe te shkyem e te coptume malesh ndalen me u sheru prej puthjesh fjalesh te ambla te bregut. E mandej shkojne ne det. Liqeni i Shkodres…. Spitali i ujnave te trazuem.

Lexo më shumë →

Liqeni i Shkodres – nga Stela Franja

Guret marrin te bardhen e dites e ia falin ujit qe perkdhel shikime ziliqare nje rose merr ne sqep sekretin e nje flirti tu e msheh ne liqen.. mbasditet rrokullisen ne kete peisazh nderkohe tehu i nje barke vijezon nje buzeqeshje tu m lane mesazh ji krenare aq sa duhet krenaria e tepert eshte shprehje

Lexo më shumë →

Buzë liqenit – nga Rauf Xhyheri

Retë iken! Kendoni sikur dielli do shperthejë Harmoninë e harpave, Të mbetuna vjerë në shelgjet buzë liqenit, Që, edhe sot lotojnë, Tunden lehtas nga era e trishtueme.

Lexo më shumë →

Liqeni i Shkodres – nga Merita Berdica

Kur pala e muzgut var petkun n’ajri qiellnajes, thaket e diellit bijne shakull nga shkundja e t’kotunit. Rete marroqe hapin nje dekik arkapijat e liqenit… E bri gjoksit te malit, Hana, ul shtatin me zhdervjelltesi vajznije, tue gufue frymarrjen fresknije mes kandilave t’eres. Hyjet me qerpik t’synit ia krelojne bishtalecat pale-pale… arome myshqesh. Ne vegime

Lexo më shumë →

Liqeni buze qytetit – nga Nikolin Lukaj

Liqeni buze qytetit Kur rrezet puthin buzvalët une……. xhelozoj brigjeve t’liqenit tem qi cigaren ma ujtisin me nadje aq sa s’jam i zoti me thithe zbardhjen e heshtun Liqeni jem zgjohet I ngime n’dashni tuj puth vargmale deri n’bel E rremat shtri n’zemer t’fushes dashnor e nji qyteti magjik ku mija puthje bekohen n’uje tij

Lexo më shumë →

Liqeni Shkodres – nga Klodian Kojashi

Liqeni shkodres asht vazhdim i qiellit, ai mbledh gjethet e shiut, prej dashnise qe ka per ata qe lundrojne vjeshten mbi nji levozhge andrre. Liqeni shkodres asht nji pergjigje e madhe per pyetjet qe s’paten nji kurajo me aq nivel sa vetvetja, asht nji e vertete per me la faqet e shpirtit, mjeseve, kur bota

Lexo më shumë →

Vajza e vogel e liqenit – nga Eri Omari

Dishroj me andje Me kene vajza e vogel e liqenit Bije e lotusit Dishroj me andje Me u perkund valeve te tij Bije e drites Dishroj me andje Me kene vetem fllad E me mbeshtet syte Perjetesisht thellesive te tij Vetem syte Mrenda tyne asht shpirti jem

Lexo më shumë →

Liqeni sot hesht! – nga Amazona Hajdaraj

Liqeni sot hesht! Lundron vec ne kujtimet E zemrave ne ikje. Dhe qendis qytetin Ne pritje te tjere brezave Qe do vijne!

Lexo më shumë →

Buna t’bân me e dashtë me zori – nga Astrit Fani

Buna t’bân me e dashtë me zori, Amël qetësia t’ulet n’prehën, Rrjedha t’qesh me rreze dielli, E fresku lehtë t’flet n’vesh : ” Ksaj i thonë dashní “

Lexo më shumë →

Bregut të liqenit – nga Rozafa Shpuza

Bregut të liqenit Shelgjishte mallit përshkohen kithtaz me mirazhe puplash shtegtare, cfilitë prej dashnive t’pamujtuna. Fosile folesh’ si zgripe orgazmash, ngjizë në baltovinën shterpe rreken me përpi grahma gjurmësh që rendin dreqnisht … pa e ditë as vetë për ku. Vraga takimesh t’zverdhuna që bajmë sikur i harrojmë anipse shinat e shpirtit na i shtrazin

Lexo më shumë →

BUNA DHE LIQENI – nga Aleksander Shallvari

BUNA DHE LIQENI Buzë njomë Në një pikë imagjinare Puthen çdo ditë, Me një përqafim të ngrohtë Që nuk ndryshoi kurrë, Ashtu të qetë, Të ëmbël, fjalëpakë, Të duruar deri në përjetësi, Si dy dashnore që nuk njohën kurrë Tradhti. Të paplakur në pikë pjekje rrugësh blu, Shkëlqyeshëm fosforesh në muzg, Mbështetur në Taraboshin e

Lexo më shumë →

N’buze te liqenit – nga Teuta Haxhija

N’buze te liqenit m’pyete per dashnine. Krahe drejt hapsines me u zhyte kambe drejt thellsines me u mbyte dur drejt qiellit me u taku trup drejt pafundsise me u genjy sy drejt kthjelltsise me u zhgenjy mish drejt mrekullise me u gjallnu shpirt drejt bregut me u ringjalle. Kur m’pyet per dashnine, bije Te çoj

Lexo më shumë →

Liqe i jemi – nga Albana Fani

Shelgu sot lodroka me eren E vala krela-krela don me i ndjeke mbrapa…vargje ngarkue. Era e e barnave jeshil perzie me luledelen u dehen n’dashuni! Syte e tuej shikjojne prej dritares vrojtuse… Rozafe! Nder shekuj ti ke pa nji mrekulli, Ma fal nji vrojtuese edhe mue…… Liqe i jemi rrjedhe e mallit tim Jam nise

Lexo më shumë →

Liqen… – nga Desantila Qerimaj C

Liqen… Tërhiqem lëmimeve tueja… e ti ndërhyn në portin e ndjenjës me valë që fluturojnë kujtimeve të brishta tue ma kthjellue ate mase t’hijshme ujnash, që lëvizin si brengë muzgut mrendë nesh…

Lexo më shumë →

Dedikue Liqenit – nga Leticia Gargjola

Asht heret, shume heret . Mbi luspat e qiells bjen nata e mramshme e pasqyrueme ne ujin e amel… pa krypen tande ne shijen teme t’bame ves prej saj. Me za t’nalte thrrasin kujtimet e nuk mrrijne te ti qi me sy mbylle te shof tuj hece leht me shpinde te krrusun, e ndig’joj gurt

Lexo më shumë →

Liqeni fjalëpak e andrrashum – nga Elona Çuliq

Askush nuk e din, por unë kisha nji liqen që më gurgullonte ndër veshë ma së shumti e ndisha kangën e tij kur n’mbramje mbështillej në djepin e kohës. Ai nuk vinte gjumë në sy bluente gurët e botëve e me to pikturonte pjerrtina, naltina, kodrina t’hajshme, kërthiza t’mjalta, supe t’unshme, e rrekej me u

Lexo më shumë →

Liqeni nadje – Melita Vjerdha

Liqeni nadje Veshtroj largesite kur naltohen ne brigje kreshta malesh me nda rriskun e amel me liqenin e zgaqun ne rrjedhat para lindjes Mbi syprinat e ujit rrezet vezullojne dritat e nadjes ne trillet e perflakuna Gacat e syve marrin ne shenje valet qe zvarriten kur bregu i bàn zap e i dorzon te kambet

Lexo më shumë →

Liqeni – Nga Irena Balca

Liqeni Çdo mramje, Taraboshi ne n’pa ngimje puthet me ty, Thelle ne trup tandin tuj hi Me buzen e gjan’ sa nji dashuni. Puthja e argjerueme edhe kur Era e territ zhdervjell kurmin tand! Gurefund lmashk mblu! Oaz, ku gjumi rrin çuet tuj prit andrrèn me iu kthy. Rremon andrrimari ne faqen tande Te lmuet

Lexo më shumë →

LOJCAKE – Aleksander Shallvari

LOJCAKE Si mundesh mu drujt prej meje, pse fshehësh pas një grimce inkandeshente Kur kush nuk te ka dashtë ashtu si unë As jot eme që t’perkuni, Prandaj të them mos ki frikë nga unë… Sa bukur ke ditë me lujt me zjermin pa tu djeg dora, Drutë e shpirtit i shtyje avash avash në

Lexo më shumë →

Numri i shikimeve

(104)

Arkiva