***

Nuk m’ bjen ma ndërmend
për ty as për ata
që n’qet'sinë e netve t’lume,
tue ba bé për qiell e për dhé
derdhin vnerin e ditve t’shkueme;
e kur shohin zogun n’fluturim
Hanën me krye poshtë a nalt gzimin
përqeshin Diellin që i ndritë,prapë
tue ba bé për qiell e për dhé.

 

Nuk m’bjen ma ndërmend
për ty as për ata
që fërkojnë duert me shend
n’terrin që kanë mbjellë
e tundohen kur del drita
t’friksuem prej syve t’vet.