Titulli i serise: Perndritja e Memorjes Emri Piktores: Ulisa Dekaj Biografia Materialet: Boje akrilike, Resin dhe "Mixed Media" mbi dru (on plywood). Permasat: Te gjitha pikturat jane perafersisht (1mx1m).

 
Deklarata e Autorit
 
Ekzistenca përjeton ndryshime të vazhdueshme në çdo çast. Kto ndryshime ndodhin me rritëm të ndryshëm qi varet nga rrethanat e koha, por përfundimisht gjithçka asht në lëvizje.
Sa herë qi ndalem e mendoj qi gjithçka mrenda e jashtë mejet asht në lëvizje, pyetje më vijnë për identitetin tem. Identiteti jonë asht i mujtun vetëm nëpërmjet memorjes tonë. Kujtesa e jonë mban në vedi gjithçka tonen por, tuj kenë se kujtesa e padokumentueme asht mrenda nesh e na jena në ndryshim konstant, më vjen me pyet - a thu edhe kujtesa jonë ndrron me kohën!
 

Mendoj se nji faktor qi mundet me ndiku memorjen asht konteksti i ndryshëm në të cilin kujtimet na bahen të gjalla për nji moment të dhanë. Ndryshimi i kontekstit ndryshon përceptimin tonë përkundrejt memorive t’ona. Kto përceptime të ndryshueme përbajnë nji paralelizëm qi ndjell krahasimin e memorjes tonë me momentin aktual, moment i cili ndërton memorjen e ardhshme.
 
Largimin prej vendit tem e përjetova si crranjosje prej gjithckasë qi un’ e ndjejshe se ishe. Un ishe 12 vitet e para të jetës teme! Vite të mbushun me kujtimet e njerzve të mi, ata qi m’diftune dashninë për herë të parë. Zhvendosja krijoi nji bosh të pasundueshëm ku vetëm memorja jeme mujte me jetu. Parafytyrimi i ngjarjeve, fytyrave, pemëve, luleve, zaneve, tingujve, maleve, u ba thuejse nji fiksim. Pikërisht në kto rrethana memorja e imazhet e saj u bane magjike per mu, tuj u kthy në nji sferë ku gjithçka qi un’ kishe dashtë ishte e rujtun dhe e “gjithmongjindshme”. Muej kaluen dhe une fillova me vu re detaje t’ mangta në memorjen teme, zbehje ngjyrash a ndoshta ma saktë nji pasiguri me vendosë cilat ishin t’vertetat. Kje ne ket kohë qi un’ provova për herë të parë me rujtë gjithçka sa ma të gjallë, tuj e vizatu. Nder vite kam eksploru subjekte t’ndryshme në punen teme por imazhe prej memorjes gjithmonë janë rinjalle mbi kanvas. Ma vonë msova nder shkolla t’artit me i analizue veprat e të tjerëve e pak ma mrapa edhe t’mijat. Në paragrafin e maposhtëm po perpiqem me dhanë nji spjegim në lidhje me anen teknike t’ ksaj seri qi po paraqes. Proçesi, pra ana teknike, n’ket rast asht e randsishme tuj kenë se domethania asht e gershetume n’te.
 
Jam perpjekë me ba të dukshem proçesin e ndryshimit të memorjes n’varsi t’ndryshimit të konteksteve në kohë. Tuj punu mbi dru i nap mundësinë vedit me pasë lidhje organike me te. Shpesh e filloj punimin tuj gjurmu rrathët e drunit në nji vijë të pandërpreme qi do të vazhdojnë e pashkëputun nga nji shtresë në tjetrën. Në mënyrë intuitive mandej, mbuloj me ngjyrë nji pjesë të madhe të siperfaqes tuj lanë të dukshëm nji fragment të vijëzimit. Vazhdimi i vijës lidhë sipërfaqet. Eksploroj sipërfaqen e re, deri sa nji shtresë tjetër bojet e mbulon tuj lanë edhe nji herë nji fragment tjetër të dukshëm te paraardhëses. Vazhdoj me eksploru terrenin e ri. Në ket mënyrë ngjyrat e gjithsecilës shtresë ekzistojnë në varësi me njena tjetrën dhe perzgjedhin ngjyrat dhe energjinë në shtresën pasardhëse. Fragmente të dukshme prej shtresave bahen -nji- në siperafqe. T’tana planet lëvizin nën e mbi sipërfaqe tuj kriju tanësinë. N’sa pika e parë e vizatimit mbetet si e varrosun nën shtresa, skaji tjetër, ai i fundit, mbetet i dukshëm mbi sipërfaqe në pritje të vazhdimit të udhëtimit mbi shtresën e re. N’sytë e mi çdo picturë asht nji portret i pa mbaruem për gjithsecilin prej nesh; çdo moment asht i riformuem prej së tashmes por edhe gjithsecili moment asht i përzgjedhun mbi cka na kena kenë deri ne atë moment.