Don’t go, don’t stay… – nga Desantila Qerimaj C

Time posted: Wednesday, May 4th, 2016 7:15 pm

Share on Facebook5Tweet about this on TwitterShare on Google+0Pin on Pinterest0
Foto © Jemtir Troshani

Foto © Jetmir Troshani

Don’t go, don’t stay…

Now i dance deep down myself
in a history full of memories
I laugh to my shiny tiny happiness,
frozen veins struggle to find life
within the voice of my father;
Don’t go far away my daughter, don’t go!!!

After the sun changed his faces
and fade in me like a burglar
sneaking in my little sorrows
in days of unreasonable dreams,
my father sounded again;
Now don’t stay my daughter, don’t stay!!!

Trying to breathe freshness,
like the morning in my daughter’s cheeks
I still wonder which world wants to be mine…
I belong to no night, no day, no tears,
to no word, which torn within poetry
blossom without seeking any,
feeling my belly immersed in old blood
that cuts the pain, into pieces of tomorrow
no worry of the lost beauties can kill me,
I know no world is mine,
but only one, one world it is,
when I am, I am your arms.

Mos ik, mos rri…

Tash un vallzoj thellë vedit
në nji histori mbushë me kujtime
i qeshi lumtunisë teme të vogël, t’shndritshme…
vena të ngrime luftojnë me gjetë jetën
mrendë zanit të babës;
Mos ik larg bija jeme, mos ik!!!

Mbasi dielli i ndërroi ftyrat
dhe u zbeh në mue si hajdut
tue gjarpnue në trishtimet e mia t’vogla,
nëpër ditë me andrra të paarsyeshme
em atë tingëlloi prap;
Tash mos rri bija jeme, mos rri!!!

Mundohem me marrë frymë freski
si nadja e faqet e teme bije tek prap
pyes:- cila botë don me kenë e jemja…
S’i perkas asnji nate, asnji dite, asnji loti,
asnji fjale, që shkye mrendë poezive
lulzon pa e kerkue… tue ndje barkun
zhytë në gjak të vjetër, që pret dhimbjen
në copëza të së nesërmes,
asnji shqetsim i bukurive të humbuna
nuk mundet me më mbytë
e di që asnji botë nuk asht e jemja,
por veç nji, veç nji asht,
kur jam, jam krahët e tu.

Desantila Qerimaj C