Andrra jeme – nga Elisa Cesaj   

Andrra  jeme Ajo mramje Janari e ngrohtë  të përfshinte ngadalë në vorbullën e saj dehëse. Vajza zuni ven n’at karrige t’vjetër që sa ma shumë t’ju afrojshe të linte gjurmë në kujtesë aroma e ahit t’vjetër. E donte shumë at karrige. Njaty e kalonte mbasditen e saj, najher njehte njaty me nji penë ndër dor

Continue Reading →