Andrra Jeme – nga Flora Vata

Andrra Jeme Mbi çatinë e shpis, ku frynte nji fllad i lehtë që t’bante për vete, rrinte e ulun nji andrrimtare, e brishtë. E kishte nxan kyt vend qysh e vogël. Ajo shkonte aty pothujse çdo ditë masi përfunonte msimet e saja. I pëlqente mas shumti me nejt n’kohën e përëndimit të diellit. Edhe kur

Continue Reading →