Andrra ime – nga Ledjana Mihaj

Andrra ime…! Mushem plot, plot me nostagji sa her që e permeni, m’kujtohet dikur shumë kohë ma përpara isha e vogël, kisha shum andrra, por s’kaloi shumë kohë edhe te tana u rrzunen, u rrzunen taman si me pas vu dikush kamen sipër tyne. Shpresosha shum qe heroi jem me mi plotsu tana ato andrra

Continue Reading →