Tag Archives: Melita Vjerdha

Interviste me Melita Vjerdha (Lumi)

Interviste me Melita Vjerdha (Lumi) Shkolla juej fillore? “Aleksander Paloci”. Kujtimi i preferuem i fëminisë?               Kjo ndoshta asht pjesa ku vlerat afektive dhe emotive ne nji kohë depozitoheshin me shumicë , mbi nji objekt, njeri, ambjent , dhe sot kthehen të gjalla në realitetin e kohëzgjatjes së brendshme . Në nji periudhë të shkurter të

Continue Reading →

Liqeni nadje – Melita Vjerdha

Liqeni nadje Veshtroj largesite kur naltohen ne brigje kreshta malesh me nda rriskun e amel me liqenin e zgaqun ne rrjedhat para lindjes Mbi syprinat e ujit rrezet vezullojne dritat e nadjes ne trillet e perflakuna Gacat e syve marrin ne shenje valet qe zvarriten kur bregu i bàn zap e i dorzon te kambet

Continue Reading →

Përshpëritje – nga Melita Vjerdha

Përshpëritje Shtrihet në kujtesen teme malli i përjetuem ne ikje soditja e palodhun e heshtjes imcake dëshirat si shirit bosh… Rrëmoj në kohën e thijun gjurmët e diellit në lëvizje gërvishtjet e qiellit kur pranvera ngutet buzët e malit që përvëlohen.. Në një qoshe nata palos andrrat në shtrojen e ligjerimeve e une përkthej përshpëritjet…

Continue Reading →

Pupel – nga Melita Vjerdha

Pupel Endesh ne delir te rrokesh me rete rendon lajkatare me trup te lehte Valvitesh pingul shtrime apo e drejte lot nen rrezet e diellit me ngjyren e zbehte Nder shekuj mbretnove si pend kunor a stoli shkepute nga krahet e shpendve n’liri Tretesh me fryme rropatesh si vale Ajo qe din ma s’miri asht

Continue Reading →

Labirint – nga Melita Vjerdha

O dritë merre përdore ushtrinë e ditëve të mija Më ndrico rrugët në labirintet e stinëve pa krye Më mbro! braktisë e kam fronin e heshtjes delirët pushtojnë andrrat njerëzore e unë rrugetar në pritje

Continue Reading →

Shkoder Loce – nga Melita Vjerdha

Kam nji kàng per me ta kendue a nji rresht me thàn’ me fjal’ kam nji veper, art ne mue qi prej shpirtit s’din me dal’ Eren tande nuhat mendja e vec zemra e shijon me t’bà zà shpesh ma ka kandà Shkoder Loce, a m’ndigjon? Ditet ne ikje kam mallkue me t’ken afer si

Continue Reading →

#‎PerShkodrenUneNgreZanin‬ © Melita Vjerdha

Provoj te ngre zanin per me nxjerre ne siperfaqe nji shqetesim qe me bren ne rrealitetin e sotem ne qytetin tone,por jo vetem, dhe qe e shoh larg nji zgjidhje efikase. Keqmenaxhimi i kohes , sidomos nga te rinjte.

Ne shoqerite moderne e postmoderne, me dinamike te vrullshme zhvillimi e levizshmerie shoqerore, veç te tjerash shkalla e vleresimit dhe e miremenaxhimit te kohes asht nji tregues i rendesishem i statusit te çdo personi. Koha konsiderohet shume ma e rendesishme per personat me status ma te ngritun ekonomik e politik, arsimor e shoqeror. Pothuajse ne çdo rast njerezit me status ma te nalt nuk presin ata me status ma te ulet.

Ne shoqerite e urbanizume , pergjithsisht sa ma te rendesishem te jene njerzit ne veprimtarine politike, ekonomike , shoqerore , aq ma te kufizum e kane fondin e kohes qe ia kushtojne te afermve , miqve dhe shokeve, qe shpenzojne ne shoqerine e tyne per çlodhje ose argetim. Fondi i nji kohe te tille simbolikisht shpreh statusin e çdo personi.
Ne shoqerite e diteve te sotme menaxhimi i kohes pergjithsisht nuk ka shprehur e nuk shpreh statusin e çdo personi.

Miremenaxhimi me dore te kursyer i kohes nuk shpreh statusin e njerezve . Njerez ne gjitha fushat e veprimtarise se tyne vrasin ore te tana neper kafene duke diskutu pa asnji vlere teorike e praktike per çdo problem qe plukson ne çdo cep te planetit tone dhe duke u mburre me arritjet e shpejta , ndonese jo pak raste arritje te tilla duken te dyshimta. Ne shume raste kam perfytyru kafene me emrin “killing time”.

© Melita Vjerdha

Continue Reading →

Shkretinë – nga Melita Vjerdha

Shkretinë Nuk thahet fryma mes dunash ranore po mes metropolit te etun për shpresë … Atje ku njerëzve u harrohet ngjyra kur vishen me maskballot e vjetrume Ku peizazhi ia merr frymen e fundit shikimit e hana asht pishtar i ndryshkun… Atje ku pema lëshon hije t’rreme e ajri se ka ngjyren e detit !

Continue Reading →

Gjurmë – nga Melita Vjerdha

…Gjurmë Ia lidhen këpucet ala pa mësu me ecë e ulen në shtrojen e stinëve zigzake ne shpind nji kalendar.. Ishte Prill kur hodhi hapin e parë atëher kur koha lante faqet me vesen e barit te njomë e parfumosej me aromen e zamakëve .. vrapi i shpejtë… kama e vogël .. këpucët e randa…

Continue Reading →

Rrefim nga Melita Vjerdha

Shkodra 2400 vjeçare , gjithmonë kryezonjë e pamposhtur. Ky qytet i lashtë perveç bukurive natyrore, mbi te gjitha krenohet me jetën kulturore dhe intelektuale. Shkodra dashuri , e qiellit të kaltër e liqenit endërrimtar ku për shekuj me rradhë mengjeset e kulluara lanë hijen e vet në të. Arkitektura dhe pamja shpalos fizionomine e vet

Continue Reading →

Numri i shikimeve

(441)

Arkiva